Doodse stilte hier ..........

Mijn moeder is overleden en gecremeerd, al meer dan een maand geleden. Haar laatste weken waren zwaar, haar laatste uren zagen er uit als een echte lijdensweg. We hadden altijd gedacht dat ze wel 100 zou worden, de laatste tijd was die verwachting al bijgesteld, maar dat er toch zo redelijk abrubt een einde aan is gekomen is best raar. Maar het is goed zo. Ze had niet echt meer iets om voor te leven.

Bedankt voor alle reacties die ik via de mail heb ontvangen van mensen die al vermoedden dat het einde was gekomen. Ik heb de puf niet gehad overal op te reageren.

Er moet nog een hoop afgehandeld worden. Eén van de dingen is een streep zetten onder dit dagboek. Dat is hiermee gebeurd. Wat ik er verder mee ga doen weet ik nog niet.

Ik wens iedereen die een demente moeder (of vader, of partner, of .......) heeft heel veel sterkte.